*******************************
پایگاه مقاومت بسیج انصارالحسین(ع) - حوزه 247 محمّد مصطفی(ص)
روزی با یکی از افراد که به صورت ظاهر ، چهرهی مقدس مآبانه داشت دربارهی ظهور امام زمان(عج)، صحبت می کردیم از جمله به ایشان گفتم ما باید مردم را به یاد امام زمان(عج) بیندازیم و برای فرج آن حضرت دعا کنیم.
من خیلی دلشکسته شدم و بغض گلویم را گرفت و با حالت گریه به منزل رفتم و در مظلومیت امام زمان(عج) اشک زیادی ریختم و حتی غذا هم نتوانستم بخورم.
فرمود :((اینها ائمه اند واین قائم است ،حلال می کند، حلال مرا و حرام می کند ، حرام مرا و ازدشمنان من انتقام می کشد . ای محمد اورادوست دار ودوست بدار کسی را که اورا دوست دارد )).
درخشندگی نور حضرت مهدی (عج) در معراج و امتیاز او بر سایر ائمه (ع) دلالت برعظمت آن حضرت دارد .
منبع:http://qari-qoran.blogfa.com
زمین، آبستن اشک میشود. خورشید، قد خم میکند و دستهای ملتمس عرشیان، همگام با فرشیان، شعر بیقراری را در آغوش میکشند. داغ در گلوی شیعیان منتشر میشود تا بلوغ ابری بقیع را نظاره کنند. نبض تاریخ به هم خورده است. نبض تاریخ، به هم خورده است. دشمنان، با زهرشان، قلب تو را نشانه رفته اند تا حوصله خدا را سر ببرند.
با این بدبختی عمیقی که فراهم کرده اند، نه تنها به ساحت سبزت راه نیافته اند، که آتش جهنم خودشان را شعله ورتر ساخته اند. اینان، سپاهیان شیطانند که از دهلیزهای پرپیچ و خم جهالت و نکبت سردرآورده اند. اینان میخواهند آینه امامت را بشکنند ؛ ولی دیری نخواهد پایید که مذلت و سرافکندگی خویش را در قامت «وجوه یومئذ خاشعه» تجربه خواهند کرد.خورشید از چشمان تو تقلید میکند. هنوز هم دنیا، از شکوه جاری تو وام میگیرد. هنوز هم خورشید، از چشمان تو تقلید میکند. دانشگاه، به نام تو زنده است؛ حوزه از زلال دانش تو آب میخورد و عطش دانشاندوزی راهیان عشق، با کلام تو سیراب میشود. زمین دیگر بزرگی آن همه عظمت را در این مقام راستین تاب نمیآورد.
آخرین لحظه ها از زیستن امام علیه السلام به روی خاک، از صفحه زمان عبور میکرد که زمزمه ای عارفانه از زبانی که هماره معطر به ذکر خدا بود، اهالی خانه را به خویش فراخواند. ساعتی دیگر، خانه پر شد از دوستان و آشنایانی که همه حواس خودشان را به شنیدن سخن امام آورده بودند و امامی که همه توان خود را در بیان این جمله ریخت:
«شفاعت ما شامل حال کسی که به نماز بی اعتنا باشد، نخواهد شد... .»
لحظه ای بعد، چشمان فرو بسته امام علیه السلام به روی دنیا بود و آغوش باز خداوند، به روی او.
الثائر بامر الله: قیام کننده به دستور الهی، برانگیخته به فرمان پروردگار، شورنده بر غیر خدا به امر خدا.