آیا ما منتظر او هستیم،یا او منتظر ماست؟!
آیا تا به حال از خودتان پرسیده اید که آیا ما منتظر او هستیم،یا او منتظر ما است؟
حضرت آیت الله بهجت(قدس سره) می فرمایند:
هرکسی باید به فکر خود باشد و راهی برای ارتباط با حضرت حجت(عج)و فرج
شخصی خویش پیدا کند؛خواه ظهور و فرج آن حضرت دور باشد یا نزدیک.
ما در روز چقدر به فکر حضرت صاحب الزمان هستیم؟
کارها و اعمالی که انجام می دهیم چقدرش برای رضای خداست؟
راستش را بخواهید بعضی مواقع به خودم می گویم که آیا من واقعاً مسلمانم؟! آیا من
واقعاً بچه شیعه ام؟!
اگر من واقعاً مومن هستم پس کو امامم؟
چرا هنوز که هنوزه ظهور نمی کنه؟
این ها نشان می دهد که ما هنوز به آن درجه از مسلمانی یمان نرسیده ایم!
راستش بعضی وقت ها از ظهور حضرت آقا(عج) می ترسم!!!
می ترسم نکنه،منی که ادعای مومن بودن دارم،منی که ادعای شیعه بودن دارم
خدایی ناکرده به جایی که پشت ایشان،پا در رکاب ایشان باشم،روبروی ایشان
بایستم و...
می ترسم نکنه با آقا امام مهدی(عج) همان کاری را کنیم که با آقا امام حسین(ع) و
طفل شیرخواره ی معصوم شان انجام دادیم.
می ترسم نکنه این ندای(اللهم عجل لولیک الفرج)را که سر می دهم دروغ باشد!
خدایا خداوندا تورا به حق پیغمبرت،تورا به حق طفل شیرخواره حسین،تورا به حق
فرق شکسته علی قسم ات می دهیم،مارا از مومنان واقعی و از پیروان راستین
مولایمان قرار ده
الثائر بامر الله: قیام کننده به دستور الهی، برانگیخته به فرمان پروردگار، شورنده بر غیر خدا به امر خدا.