غربت دو معنا دارد: 1- دورى از خاندان و وطن
2- كمى ياران و حضرت مهدى (ع) به هر دو معنا غريب است
روايت امام صادق (ع) كه فرمود: به ناچار اين امر را غيبتى خواهد بود و در هنگام غيبت، ناچار از عزلت وگوشه گيرى است .(1)
وفرمايش خود حضرت در قضيه على بن مهزياركه فرمود: پدرم از من پيمان گرفته كه جز در سرزمين هاى پنهان و دور منزل نگيرم، براى آن أئمه مخفى بمانم و جايگاهم از نيرنگهاى اهل ضلالت مصون باشد(2) دلالت بر غربت آن حضرت دارد
. و اينكه امام جواد(ع) فرمودند: هرگاه اين تعداد-سيصد و سيزده نفر- از اهل اخلاص برايش جمع شدند، خداوند امر او را ظاهر سازد .
بر معناى دوم غربت دلالت مى كند.(3)
مى گويد: از حضرت موسى بن جعفر(ع) از صاحب امر پرسيدم ، فرمودند: او همان آواره يكتاى غريب پنهان از خاندانش مى باشد كه خونخواه پدرش خواهد بود. (4)
پس مهم ترين وظيفه ما آمادگى براى ظهور و دعا براى تعجيل در فرج مولا است.
دنيا با امامان و اهل بيت سر ناسازگارى داشت و همانند اسب سركش كه رام نشود و صاحبش را از پشت خود متمکن نسازد، با امامان معصوم (ع) سر ستيز داشت. ولى امير مؤمنان (ع) خبر مى دهدكه اين شتر چموش، روزى در برابر خاندان اهل بيت زانو خواهد زد و تسليم خواهد شد و به راحتى فرمان خواهد برد، همانند شتر بد خويى كه سرانجام عواطف مادرى اش بر او غلبه كرده، به سوى بچه اش باز مى گردد و مهر مى ورزد.
حضرت على (ع) فرمود: خداوند قومى را مى آورد كه آن ها را دوست مى دارد وآن ها نيز او را دوست مى دارند كسى كه در ميان آن ها غريب است، بر آن ها حكومت مى كند. همه ممالك اسلامى را با امنيت و آسايش تحت سيطره خود اداره مى كند. روزگار با او سازگار مى شود، پير و جوان از او فرمان مى برند ، زمين آباد مى شود و به وسيله مهدى (ع) خرم و سرسبز مى گردد.(5)
در اين حديث به غربت حضرت نيز تاكيد شده است.

1. بحار الانوار ج 52 ص158.
2. کمال الدین ج 2 ص 447.
3. مکیال المکارم ج1 ص 166.
4.كمال الدين ج 2 ص 361.
5. ینابیع الموده ج 3 ص 131.